http://www.opcm.pun.pl pl http://backend.userland.com/rss http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=30#p30 30@http://www.opcm.pun.pl
Szamanizm rozkwitł na tle wierzeń animistycznych; zakładają one ciągłą obecność świata duchowego we wszystkich przejawach natury. Wiele kultur animistycznych przedstawia sobie świat jako kosmos trzypoziomowy: pośrodku znajduje się płaski dysk Ziemi, pod spodem świat duchów złych czy nieżyczliwych, a nad Ziemią świat duchów dobrych, pomocnych.
O ile każdy człowiek doświadcza obecności duchów pod postacią sprzyjających zdarzeń, choroby, leczniczej rośliny itp., to właśnie szaman jest osobą wybraną do bezpośredniej styczności z tymi istotami.
Warto podkreślić słowo "wybrany"; nie można samemu upoważnić się do kontaktów ze światem duchów: inicjatywa zawsze pochodzi "z góry". Nie zostaje się szamanem z własnej woli. W wielu kulturach podaje się, że małe dziecko, które kiedyś zostanie łącznikiem ze światem duchów, nosi od narodzin fizyczne ślady swojej inności: dodatkowe kości wewnątrz ciała, szósty palec, deformacje.
Inicjacja następuje zwykle w wieku młodzieńczym: chłopiec odczuwa narastające napięcie, zachowuje się nietypowo, agresywnie, szuka izolacji - są to pierwsze widoczne objawy szczególnie bliskiego kontaktu z duchami.
Wciąż istnieją kultury oparte rdzennie na szamanizmie, głównie w Ameryce Południowej oraz Azji Północnej, ilość ich jednak dramatycznie spada z powodu postępującego pochodu współczesnej cywilizacji. Na fali odrodzenia dawnych wierzeń (neopogaństwo, neodruidyzm itp.), zwiększa się również zainteresowanie szamanizmem; spotyka się rzecz jasna określenie "neoszamanizm".
Osoby propagujące powrót do szamanizmu upowszechniają wiedzę o tym jednym z najstarszych przejawów ludzkiej religijności; organizowane są warsztaty, a nawet "kursy szamanizmu".]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=29#p29 29@http://www.opcm.pun.pl
Spirytyzm to pogląd uznający istnienie duchów oraz dusz zmarłych i możliwość kontaktu z nimi, najczęściej przy pomocy mediów, czyli osób szczególnie w tej dziedzinie uzdolnionych, które pośredniczą w przekazie informacji z zaświatów.

ma określonych form ani miejsc kultu, nie posiada kleru, nie wymaga dla siebie wyłączności, nie nawraca innych, nie głosi że posiada "prawdę absolutną", nie wymaga stałego członkostwa ani regularnego uczestnictwa w spotkaniach. Spirytyzm podkreśla wagę indywidualnego zdobywania wiedzy i rozwijania umiejętności bez żadnych ograniczeń natury religijnej.

Postępująca laicyzacja chrześcijańskich społeczeństw Europy spowodowała osłabienie tradycyjnego zakazu zajmowania się kwestią duchów zmarłych.
Francuski naukowiec Hipolit Rivail (jako Allan Kardec) postanowił przeciwstawić się negowaniu znaczenia duchowości w rozwoju ludzkości. Jego zdaniem wszystkie znane religie nie spełniły swojego zadania, bo bazowały na błędnych założeniach. Uważał, że istnienie życia po śmierci może być udowodnione doświadczalnie i za pomocą medium rzekomo nawiązał kontakt z duchami zmarłych.
Domniemane wyjaśnienia duchów umożliwiły mu stworzenie systemu filozoficznego- spirytyzmu. Kardec był przekonany, że spirytyzm pomoże w doskonaleniu ludzi. W XIX w. spirytyzm w krajach kultury europejskiej osiągnął największy rozwój: powstawały tysiące towarzystw spirytystycznych, pojawiły się setki publikacji.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=28#p28 28@http://www.opcm.pun.pl
Dwurożec - niezwykle rzadko spotykane stworzenie magiczne. Jego rogi są bardzo cenne i bardzo trudno je kupić. Sproszkowanego rogu dwurożca używa się do przygotowywania silnych eliksirów, np. Eliksiru Wielosokowego;]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=27#p27 27@http://www.opcm.pun.pl
Chiński ogniomiot: Ten smok jest czerwony. Ogon tego smoka jak i ciało jest czarny. Jego ogon ma najeżone długie połyskujące jak mosiądz kolce.

Czarny Hebrydzki: jest dużo bardziej agresywny niż Zielony Pospolity Smok Walijski. Wymaga olbrzymiego terytorium( conajmniej 100 mil kwadratowych). Osiąga do 30 stóp długości, ma szorstkie łuski i błyszczące fioletowe oczy. Jego ogon zakończony jest szpikulcem w kształcie grotu strzały. Żywi się on drobną zwierzyną, chociaż czasem złapie dużego psa lub nawet bydło.

Krótkopyski szwedzki: angielska nazwa: Swedish Short-Snout. Jest koloru srebrno- niebieskiego, z długimi ostro zakończonymi rogami. Jest mniejszy od smoka Pospolitego. Ogień który wydobywa się z jego nozdrzy, ma piękny niebieski kolor i może spalić drzewo lub kości w kilka sekund. Smok ten ma na sumieniu więcej ludzi niż inne smoki ale trudno go za to chwalić, jeśli weźmie się pod uwagę, że mieszka w dzikich nie zamieszkałych terenach górzystych.

Japoński smok pospolity: smok jest największym na tamtym terenie spośród stworzeń pokrytych łuską. Ze łba przypomina wielbłąda, z rogów - jelenia, z oczu - zająca, z uszu - byka, z szyi - węża, z korpusu żabę, z łusek karpia, z pazurów - orła, z łap tygrysa. Ma 81 łusek, co jak 9 pomnożone przez 9 jest wyjątkowo szczęśliwą liczbą, jego głos przypomina dźwięk gongu. Jego oddech ma postać obłoczków, które czasem przemieniają się w deszcz, czasem zaś w ogień. Kocha piękne klejnoty i jadeit. Ubóstwia jaskółcze mięso, lęka się żelaza, rośliny mong, stonóg, liści Chluby Indii i jedwabiu ufarbowanego na pięć różnych barw. Pragnąc deszczu należy mu złożyć w ofierze jaskółkę, kiedy chce się powstrzymać powódź - żelazo, pobudzić go można za pomocą rośliny mong". Pomimo, że mieli z tych sympatycznych zwierząt wiele pożytku, Chińczycy - zdarzało się - wykorzystywali je w kuchni lub aptece. Ze smoka, który spadł do ogrodów pałacowych za panowania cesarza Ho, około roku 100 p.n.e., ugotowano wyjątkowo smaczną zupę, którą karmiono następnie samego władcę i jego ministrów.

Rogogon węgierski: jest to ogromny smok. Ciało ma pokryte czarną lśniącą łuską. Gdy jest zły, źrenice w jego oczach przybierają kształt kocich. Ma potężne skrzydła. Jego długi ogon jest zakończony ostrymi kolcami. Zieje ogniem.

Zielony Pospolity Smok Walijski: angielska nazwa: Common Welsh Green. Jest on koloru zielonego. Cały pokryty lśniącymi łuskami.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=26#p26 26@http://www.opcm.pun.pl
Znani wężouści:
- Herpon Podły
- Marvolo Gaunt
- Morfin Gaunt
- Harry Potter
- Meropa Gaunt-Riddle
- Tom Marvolo Riddle (Lord Voldemort)
- Salazar Slytherin ("Wężowy Język")]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=25#p25 25@http://www.opcm.pun.pl
Olbrzymy - Mają wyższy poziom inteligencji niż trolle, (poziom 4-letniego dziecka), jednak również są bardzo łatwe do przekupienia i dają się bezwiednie wykorzystywać. Olbrzymki nie są dobrymi matkami - nie są opiekuńcze. Olbrzymy jako gatunek nie przywiązują się do bliskich. Dorosłe olbrzymy mierzą od 20 stóp wysokości do 30. Nie ma zaklęcia pokonującego olbrzymy, jeżeli chce to zrobić jedna osoba. Potrzebna jest grupa czarodziejów podobnie jak przy trollach.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=24#p24 24@http://www.opcm.pun.pl
Zjawy i upiory nie stanowią jednej grupy. Ich jedyną wspólną cechą jest to, że kiedyś była to istota żywa a teraz powróciła na ten świat jako nie materialna istota. Zjawy charakteryzują się tym, że w większości za życia były kobietami. Tak zwane męskie zjawy są bardzo rzadko spotykane. Najczęściej męską zjawę można spotkać pod ruinami różnych zamków gdzie błądzi w poszukiwaniu ukochanej lub na dawnych polach wielkich bitw. Zjawy kobiece można podzielić na kilka typów: nieszczęśliwych kochanek, zdradzonych żon, zrozpaczonych matek i tym podobnych. Często można spotkać je w miejscach, w których ta osoba przebywała lub miejscach związanych uczuciowo. Oprócz męskich i żeńskich zjaw wyróżnić można błędne zjawy. Trudno rozpoznać, kim te osoby były za życia, zazwyczaj pojawiają się jako niematerialna mgła wszelakiego koloru, która swoim kształtem przypomina postać. Mogą również pojawić się jako korpus. Wtedy jedyną rzeczą, po której można rozpoznać, że ta osoba to zjawa są oczy. Oczy takiej zjawy są całkowicie czarne.

Upiory są najbardziej nieprzyjemna grupą wróconych do życia. Większość z nich to ludzie, którzy zostali powołani do życia bez własnej zgody, to duchy, które zatraciły spokój i muszą wypełniać wole swego pana. Niekiedy upiór gromadzi taką moc, że ucieka od pana zazwyczaj zabijając go. Takie upiory przemierzają świat w poszukiwaniu miejsca spoczynku i biada podróżnikowi, który spotka takie coś na swej drodze. Gdy upiór znajdzie już swoje miejsce - najczęściej są to bagna, opuszczone grobowce, kurhany itp. - osiada w takim miejscu szukając zapomnienia. Jednak to nie nadchodzi i upiór staje się coraz wredny i złośliwszy, lecz nie opuszcza swojego nowego lokum. Czeka tylko cierpliwie na zbłąkanego podróżnika, którego mógłby rozszarpać i choć odrobinę wyładować złość. Zwykle walka nie trwa długo a upiór popada w coraz większą rozpacz. Jeśli upiór "żyje" dostatecznie długo to po pewnym czasie może odzyskać część wspomnień swojego śmiertelnego życia. Zazwyczaj są to urywki wspomnień, które potęgują wściekłość upiora. Są to zazwyczaj takie rzeczy jak kobiety, dążenia do władzy czy bogactw. Na szczęście nie ma wielu upiorów na świecie, choć nikt nie wie ile ich będzie za kilka lat.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=23#p23 23@http://www.opcm.pun.pl Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=22#p22 22@http://www.opcm.pun.pl
Rysopis dementora:
- Sunie kilka centymetrów nad ziemią
- Jest przybrany w czarną szate(do pocałunku śmierci ją zdejmuje)
- Nie ma oczu
- W miejscu ust jest zywkła dziura
- Bije od niego przenikliwe zimno
- Gdy się zbliżymy czujemy się jakby z nas wywietrzało całe szczęście

Dementora można pokonać jednym sposobem, rzucić na niego zaklęcie Patronusa - "Expecto Patronum" - lecz jest ono bardzo trudne i niejednemu doświatczonemu czarodziejowi poprostu nie wychodzi. Ten kto spotka dementora, a nie potrafi rzucić Patronusa, powinnien ratować się ucieczką w miejsce jak najbardziej zaludanione przez czarodzieji.

Pocałunek dementora
Jest to wyssanie duszy człowieka przez dementora. Czyni on to, przytykając dziurę (którą można nazwać ustami), do ust człowieka. Gdy to zrobi dusza zostaje wyssana, co sprawia, że osoba staję się czymś w rodzaju rośliny. Żyje, lecz traci świadomość. Można to porównać do śpiączki, lecz takiej, z której nie można się obudzić.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=21#p21 21@http://www.opcm.pun.pl

Wilkołaki mogą jawić się wpięciu różnych formach:
a) Antropomorficzne:
- Homid - forma ludzka, człowiek; postać, pod którą egzystuje większa część tradycyjnych wilkołaków;
- Glabro - w przypadkach dalszej przemiany, jest to forma wstępna,którą cechuje:znaczne powiększenie rozmiarów ciała i muskulatury,pojawienie sięnadmiernego owłosienia na całym ciele, upodobnienie paznokci dopazurów, zaostrzenie zębów, jak również zmiana koloru tęczówek oczui/lub źrenic;
- Crinos - wilkolud; cechuje się:wyprostowaną postawą i zazwyczaj poruszaniem się na dwóch tylnichkończynach, a także [przeważającymi]widocznymi ludzkimi elementamianatomicznymi (np. tors, pięć palców ułap, itp.); ogon może, choć niemusi, występować

b) Zoomorficzne:
- Hispo - jest to postać pośrednia pomiędzy wilkoludem a wilkiem;cechuje ją:czworonożna postawa, silne, przypominające jeszcze nieco ludzkiekończyny, zwłaszcza tylne, co sprawia, że cała sylwetka może,choć niemusi, być trochę pochylona w przód; wilkołak w tej formie jesto wieleszybszy od dwunożnego wilka, ale budowa jego ciała wciąż odróżnia go odnormalnego wilka;
- Lupus - końcowy etap przemianywilkołaczej, wiadomo jednak, że niekiedy zatrzymuje się ona na etapachwcześniejszych i na owych etapach pozostaje, lecz może być również tak,że dochodzenie dokońcowej formy przemiany może być uwarunkowanezaawansowaniem spenetrowania organizmu nosiciela przez wirus lubwynikać po prostu zdoświadczenia; wilkołak w tej formie nie powinienróżnić się niemalniczym od normalnego wilka, może za wyjątkiem niecowiększych niż naturalnie rozmiarów.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=20#p20 20@http://www.opcm.pun.pl Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=19#p19 19@http://www.opcm.pun.pl Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=18#p18 18@http://www.opcm.pun.pl
Składniki:
- 20 dek. Sproszkowanych skrzydełek nietoperza
- jeden ogon jaszczurki stepowej
- 4 nogi pajęcze
- wyciąg z soku mandagory
- szczypta sproszkowanej skórki ropuchy jadowitej
- paznokieć szczura
- zgniłe jajo smoka

Sposób przygotowania:
do kociołka wlać wyciąg z soku mandagory i doprowadzić do wrzenia, dosypać 20 dek. Sproszkowanych skrzydełek nietoperza i dodać 2 nogi pajęcze. Odstawić na 4 noce. Potem wymieszać i zagotować. Powoli, mieszając dodawać posiekany ogon jaszczurki stepowej, następnie wrzucić cały paznokieć szczura. Pozostawić do wystygnięcia następnie wrzucić zgniłe jajo smoka, szczypte sproszkowanej skórki ropuchy jadowitej i 2 nogi pajęcze.

Działanie: U osoby która spożyła eliksir po dziesięciu minutach występują drgawki. Przez następne 2 godziny drgawki stopniowo rosną. następnie występują mdłości i odpadają palce u nóg i rąk. następuje wykrwawienie ofiary która kona w straszliwych mękach.



Wywar Śmiertelnego Omdlenia

Składniki:
- 1 skurka boomslanga
- 46 dek. sposzkowanych skrzydeł nietoperza
- ślaz gumochłona
- szczypta suszonej ciemiernicy
- białko jaja druzgotka
- trzy łapki ważki verlokosowej

Sposób przygotowania:
wrzucić do nagrzanego kociołka ślaz gumochłona i wymieszać z nim szczypte szuszonej ciemiernicy. Wszystko podgrzać i mieszać przez 30 min. do srebronozielonego płynu dodać białko z jaja druzgotka. Zostawić na 2 godz. dodać 46 dek. sproszkowanych skrzydeł nietoperza i trzy łapki ważki verlokosowej. wszystko dobrze wymieszać i odstawić na 32 minuty.

Działanie: osobe która wypije dany wywar zacznie brać niezmierna gorączka i duszności. od 1 do 4 godzin duszności i gorączka będą wzrastały. w następnym etapie osoba będzie mdlała i cuciła się na przemian. Ostatnim etapem jest tworzenie się wielkiej wypukłości na jabłku adama która z chwilą wzrasta i pęka powodując natychmiastową śmierć.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=17#p17 17@http://www.opcm.pun.pl
O początkach nekromancji wiemy niewiele. Jednak te księgi, postacie iwydarzenia, które są nam dziś znane, pozwalają zobaczyć niejedną oznakę wielkiego wpływu mrocznych magów na dzisiejszą postać Starego Świata. Szczególne piętno wycisnął na nim najsławniejszy spośród nich - Nagash.

Nauczony mrocznej magii (inaczej czarnej magii) w Arabii przez grupę ciemnych elfów, dwatysiące lat przed powstaniem Imperium, stał się jednym znajpotężniejszych ludzkich magów w całej historii Znanego Świata. Niemal cała znana dzisiaj ludziom magia nekromantyczna pochodzi właśnieod niego. Był również jednym z nielicznych, którzy odważyli się nawykorzystanie w magii siły czystego spaczenia.

Dzięki niemu wygnany ze swej ojczyzny Nagash stworzył armię ożywieńców, którzy wznieśli jego osławioną fortecę Nagashizzar nad brzegami Kwaśnego Morza. Po niezliczonych wojnach i zdradach nekromanta został w końcu pokonany, ale jego imię wciąż wymawiane jest z trwogą - przez tych,którzy jeszcze je pamiętają.

Właśnie Wielkiemu Nekromancieprzypisuje się dzisiaj często autorstwo Dziewięciu ksiąg Nagasha,najważniejszego źródła większości znanych dzisiaj nekromantycznychczarów. Innym niesławnym dziełem jest Liber Mortis Fredericka Van Hala(znanego szerzej jako Vanhal lub Vanhel) - nekromanty, który wyprawiłsię daleko na południe od Złych Ziem w poszukiwaniu jakichkolwiekśladów po Nagashu. Według słów Vanhala ostatnia wojna stoczona przezniego miała miejsce w Imperium i została zakończona wielką bitwą nadrzeką Reik, kiedy Nagash musiał uznać wyższość samego Sigmara.

Oficjalne źródła ani nie potwierdzają tej informacji, ani jej niezaprzeczają (wiadomo jedynie tyle, że taka bitwa się odbyła i że brał wniej udział jakiś nekromanta; jego imienia nie podano), wielu nekromantów natomiast ma pewność:
Nagash walczył z Młotodzierżcą i został przez niego pokonany, ale nie zniszczony; kiedyś powróci, aby zemścić się na swych wrogach i przemienić Imperium w nową Ziemię Umarłych. Czy mają rację? Nie wiadomo.

Nagash nie był jednakże jedynym wartym wspomnienia czarodziejem parającym się nekromancją. Dwa i pół tysiąca lat przed Sigmarem powstała Nehekhara, pierwsza ludzka cywilizacja. Jej władcy byli po śmierci mumifikowani i chowani w piramidach, tworzących wielkie cmentarze zwane nekropoliami. Do najpotężniejszych królów Nehekhary należeli Alcadizaar i Settra, zajadli wrogowie Nagasha.

Niektórzy władcy tego pustynnego królestwa prowadzili sekretne badania nad Eliksirem Życia na podstawietego, co pozostawił po sobie Wielki Nekromanta.... i stali się pierwszymi wampirami. W XII i XIII wieku Kalendarza Imperialnego krajowi Sigmara zagrozili inni słynni mroczni magowie: wspomniany już Vanhal i Dieter Helsnicht - mieszkaniec Middenheim wygnany z Miasta Białego Wilka za swe nekromanckie praktyki.

Wreszcie rozpoczęły się Wojny Hrabiów Wampirów - nieumarłych, którzy kilkukrotnie doprowadzili Imperium na skrajprzepaści. Vlad, Konrad i Manfred von Carsteinowie - to imiona, które wzbudzały największą grozę. Dzisiaj żaden z nich już nie żyje, a większość państw Starego Świata wydaje się oddalona od nękającego je przez wieki zagrożenia. Liczmistrz Heinrich Kemmler i pozostali współcześni nekromanci mogą jednak mieć inne zdanie na ten temat.

Nekromanci wykorzystują do swych celów ciemną energię magiczną - pierwotną, najbardziej niebezpieczną i zdecydowanie najpotężniejszą odmianę mocy wlewającej się do Starego Świata przez Północną Bramę Spaczenia.

Obcowanie z czystą siłą Chaosu powoli wyciskanieodwracalne piętno na ich ciałach, umysłach i duszach, aż w końcu stają się tylko cieniami ludzi, którymi niegdyś byli. Lecz w zamian za to uzyskują moce niedostępne zwykłym czarodziejom.

Mroczna magia pozwala bowiem swoim adeptom zmuszać dusze zmarłych do powrotu doświata materialnego, co jest niewyczerpanym źródłem wiedzy oraz śmiertelnie groźną bronią.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń http://www.opcm.pun.pl/viewtopic.php?pid=16#p16 16@http://www.opcm.pun.pl
Samo hasło demonologia nie jest bardzo szeroko znane, ipojawia się w różnorakich źródłach równie często jako pojęcie strictenaukowe, jak i wręcz przeciwnie, jako "trudne" i ciekawe słowo będąceorężem małostkowych ludzi zabawiających się w okultyzm, ezoteryzm czynawet satanizm. I niestety poprzez działalność tego typu ludzi zwykłyKowalski na hasło "demonologia" najczęściej żegna się krzyżem i patrzyspode łba.

Tymczasem demonologia, jako system wierzeń w istotyfunkcjonujące w przestrzeni pomiędzy Bogiem, a człowiekiem (to chybanajszersza możliwa definicja demonologii) to bardzo stara idea, bardzowyraźnie się zarysowująca już w odległych kulturach Sumeru czy Asyrii.

W skład tak rozumianej demonologii wchodzi również, od czasówhebrajskich angelologia, jako sfera działalności "demonów pozytywnych".

Warto w tym miejscu dodać, że samo słowo demon nie musi, czy wręcznie powinno mieć negatywnego wydźwięku (biorąc pod uwagę źródłosłówgrecki, wręcz przeciwnie - daimonion to istota jak najbardziejpozytywna, rzymski geniusz), a nabrało go głównie przez długie wiekibezwzględnej dominacji w Europie chrześcijaństwa.]]> Sobota 17 Styczeń Sobota 17 Styczeń